Het volume van het watervat of de boiler, is afgestemd op de behoefte aan sanitair warm water, en is in verhouding tot het aantal geplaatste zonnecollectoren.
Dit voorraadvat is voldoende geïsoleerd opdat het water, opgewarmd door de zon, zolang mogelijk zijn warmte kan houden.

In het watervat is er een warmtewisselaar, die de warmte van de zonnecollectoren via een spiraalvormig buissysteem afgeeft aan het sanitair water in het voorraadvat. De afgekoelde collectorvloeistof verlaat het voorraadvat en stroomt opnieuw naar de zonnecollectoren op het dak. Als er meerdere warmtewisselaars voorzien zijn, dan zal de warmtewisselaar die in verbinding staat met de zonnecollector onderaan bevestigd zijn, omdat het water aan de onderkant van het vat het koudst is.

In het voorraadvat lopen 2 circuits naast elkaar. Het warme water uit de zonnecollector komt binnen en nadat het door de warmtewisselaar gestroomd is keert het afgekoeld terug naar de collector. Het koude sanitaire water komt langs de onderkant binnen en het warme water wordt langs boven afgetapt. Warmte stijgt, dus het warme water bevindt zich aan de bovenkant van het vat.

Er zijn roestvrije watervaten, waarvoor geen bijzonder voorzorgsmaatregelen genomen moeten worden. Heel wat boilers zijn echter gemaakt van geëmailleerd staal. Om roestvorming te voorkomen moeten de nodige maatregelen genomen worden. Dit kan door een magnesium-anode die jaarlijks nagekeken moet worden. Een andere mogelijkheid is een onderhoudsvrije elektronische bescherming.