Kyoto

In 1997 vond in het Japanse Kyoto de internationale VN klimaatconferentie plaats.
Het doel van de conferentie was om bindende afspraken te maken over de beperking van uitstoot van broeikasgassen. Deze klimaatconferentie heeft geleid tot het Kyoto-protocol.

Ook België heeft zich akkoord verklaard met de Kyoto akkoorden.
Het nakomen van de Kyotonorm betekent voor België  tegen 2010 7,5% minder CO2-uitstoot tegenover referentiejaar 1990.

Uit een studie uitgevoerd in opdracht van de minister voor energie blijkt dat België kan beantwoorden aan de Kyoto akkoorden door efficiëntere bouwtechnieken en een rationeler energieverbruik in alle sectoren.

Voor woningen is een rationeel energieverbruik mogelijk mits een doorgedreven isolatie van de woning. Dankzij de verminderde warmteverliezen, beperken we onze energievraag voor verwarming en reduceren we onze CO2-uitstoot, een van de belangrijkste broeikasgassen.

De voorraden op onze aardbol zijn niet onbeperkt:
Niets is eindig, en als we onze planeet blijven uithollen op het huidige tempo, dan zullen de jongsten onder ons met deze bikkelharde waarheid in hun latere leven nog geconfronteerd worden. We nuanceren hierbij even het verschil tussen de termen reserves en voorraden. 

• 'Reserves' zijn de hoeveelheden niet-hernieuwbare brandstoffen die momenteel technologisch en economisch winbaar zijn.
• 'Voorraden' zijn de hoeveelheden brandstoffen die momenteel niet technologisch of economisch winbaar zijn, maar wel al geologisch geïdentificeerd werden.

Een precieze inschatting maken wanneer de reserves voor de verschillende brandstoffen uitgeput zullen zijn is niet voor de hand liggend. Het is moeilijk te verrekenen welke de impact zal zijn van de exploderende vraag in landen als China en India waar hoge groeicijfers worden genoteerd. Als het huidige ontginningstempo aanhoudt zijn dit de verwachtingen betreffende de gekende ontginbare voorraden:

Voor petroleum                                                tot 2045

Voor uranium                                                   tot 2075

Voor aardgas                                                   tot 2085

Voor steen- en bruinkool                                   tot 2700 


De realiteit is dat de wereldbevolking in crescendo toeneemt, en dat het mondiale energiegebruik jaarlijks blijft aangroeien, een ook in de komende decennia te verwachten tendens. Het gevolg kan zijn dat deze reserves in een sneller tempo verbruikt zullen worden.

Een stijgende vraag versus een minder snel stijgend aanbod aan fossiele brandstoffen en splijtstoffen zal leiden tot sterke prijsstijgingen waardoor er in de toekomst misschien wel een deel van de nu nog moeilijker bereikbare voorraden economisch en / of technologisch winbaar wordt. De klimaatverandering kan hier zelfs een cruciale rol in spelen, vermits zicht onder de Noordpoolkap nog gigantische aardgas- en olievoorraden bevinden, die door het langzaam wegsmelten van het poolijs, steeds bereikbaarder worden. Ingeval dat men deze voorraden gaat ontginnen, kan men bij de benutting van de volledig geologisch gekende voorraden bovenop de eerder vermelde reserves nog toevoegen:

• 21 jaar aan aardolie,
• 73 jaar aardgas,
• 1 960 jaar kolen
• 316 jaar splijtstoffen

Voor het klimaat zal het dat uiteraard onherroepelijk te laat zijn.